Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/2275 van de Commissie van 15 december 2016 betreffende de gelijkwaardigheid van het regelgevingskader voor centrale tegenpartijen in Japan overeenkomstig Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters1, en met name artikel 25, lid 6,
(1) De procedure voor de erkenning van in derde landen gevestigde centrale tegenpartijen (hierna „CTP's” genoemd) die in artikel 25 van Verordening (EU) nr. 648/2012 is vastgesteld, is bedoeld om CTP's die zijn gevestigd en een vergunning hebben gekregen in derde landen waarvan de reguleringsnormen gelijkwaardig zijn aan die welke in genoemde verordening zijn vastgesteld, de mogelijkheid te bieden clearingdiensten te verrichten voor clearingleden of handelsplatformen die in de Unie zijn gevestigd. Die erkenningsprocedure en het gelijkwaardigheidsbesluit waarin wordt voorzien, dragen zodoende bij tot het bereiken van de overkoepelende doelstelling van Verordening (EU) nr. 648/2012 om het systeemrisico te verminderen door meer gebruik te maken van veilige en solide CTP's voor de clearing van over-the-counter (otc) derivatencontracten, ook als die CTP's in een derde land zijn gevestigd en daar een vergunning hebben gekregen.
(2) Om een rechtstelsel van een derde land als gelijkwaardig aan het rechtsstelsel van de Unie aan te merken wat CTP's betreft, dient het concrete resultaat van het toepasselijke juridische en toezichthoudende kader gelijkwaardig te zijn aan dat van de Unievereisten wat de bereikte toezicht- en regelgevingsdoelstellingen betreft. Doel van deze gelijkwaardigheidstoetsing is daarom na te gaan of het juridische en toezichthoudende kader van Japan waarborgt dat CTP's die daar zijn gevestigd en een vergunning hebben gekregen, in de Unie gevestigde clearingleden en handelsplatformen niet blootstellen aan een hoger risiconiveau dan dat waaraan de CTP's die in de Unie een vergunning hebben gekregen, kunnen worden blootgesteld — en of ze bijgevolg geen onaanvaardbare niveaus van systeemrisico in de Unie opleveren. In het bijzonder dienen daarbij de aanzienlijk lagere risico's die verbonden zijn aan clearingactiviteiten die worden ontplooid op financiële markten die kleiner zijn dan de financiële markt van de Unie, in aanmerking te worden genomen.
(3) Overeenkomstig artikel 25, lid 6, van Verordening (EU) nr. 648/2012 moeten drie voorwaarden vervuld zijn om te kunnen verklaren dat het juridische en toezichthoudende kader van een derde land ten aanzien van CTP's die in dat land over een vergunning beschikken, gelijkwaardig is aan de vereisten die in die verordening zijn vastgelegd.
(4) Volgens de eerste voorwaarde moeten CTP's die in een derde land over een vergunning beschikken, voldoen aan juridisch bindende vereisten die gelijkwaardig zijn aan de vereisten zoals die in titel IV van Verordening (EU) nr. 648/2012 zijn neergelegd.
(5) De juridisch bindende vereisten van Japan voor CTP's die over een vergunning voor dat land beschikken, bestaan uit de Financial Instruments and Exchange Act 2006 (hierna „FIEA” genoemd), die het toezichtskader uittekent voor organisaties die effecten en financiële derivaten clearen, en de Commodity Derivatives Act 2009 (hierna „CDA” genoemd), die het toezichtskader vormt voor organisaties die grondstoffen clearen. Dit besluit ziet alleen op het in de CDA beschreven regime voor organisaties die grondstoffentransacties clearen (hierna „CTCO's” genoemd). In de CDA zijn de vereisten vastgelegd die CTCO's doorlopend in acht moeten nemen om clearingdiensten in Japan te mogen aanbieden. CTCO's moeten van de bevoegde minister een vergunning krijgen. De bevoegde minister kan voorwaarden bepalen om een CTCO-vergunning af te geven. De minister van het Ministerie voor Landbouw, Bosbouw en Visserij (hierna „MAFF” genoemd) is de minister die bevoegd is voor CTCO's die alleen voor onder MAFF vallende grondstoffenmarkten clearingdiensten verrichten. De minister van het Ministerie voor Economie, Handel en Industrie (hierna „METI” genoemd) is de minister die bevoegd is voor CTCO's die alleen voor onder METI vallende grondstoffenmarkten clearingdiensten verrichten. Voor de overige CTCO's zijn zowel de minister van Landbouw, Bosbouw en Visserij als de minister van Economie, Handel en Industrie bevoegd.
(6) Voorts hebben METI en MAFF in november 2014 „Basisrichtsnoeren voor het toezicht op grondstoffen clearende organisaties” (hierna „de richtsnoeren” genoemd) bekendgemaakt, waarin het toezichtskader voor CTCO's nader is uitgetekend in het licht van de Principles for Financial Markets Infrastructures (hierna „PFMI's” genoemd), die in april 2012 zijn uitgevaardigd door het Committee on Payment and Settlement Systems2 en de International Organization of Securities Commissions (IOSCO), en met name de wijze waarop de CDA door CTCO's moet worden nageleefd. De richtsnoeren worden ten uitvoer gelegd in het intern reglement van orde van de CTCO's.
(7) Overeenkomstig de primaire regels moeten CTCO's interne regels inzake bedrijfsvoering — het intern reglement van orde van de CTCO — vaststellen die in overeenstemming zijn met de toepasselijke wet- en regelgeving en het mogelijk maken dat de derivatentransacties correct en veilig worden uitgevoerd. Interne regels inzake bedrijfsvoering zorgen er ook voor dat de financiële draagkracht van CTCO's voldoende is om de clearing van grondstoffen uit te voeren, dat de verwachte inkomsten en uitgaven met betrekking tot de activiteiten van de CTCO's gunstig zijn, dat de CTCO-medewerkers voldoende kennis en ervaring hebben om de clearing van financiële instrumenten passend en met zekerheid te kunnen verrichten, en dat de structuur en het systeem van de CTCO's afdoende zijn ontwikkeld om de afwikkeling adequaat te laten verlopen. Dat intern reglement van orde moet door de bevoegde minister worden goedgekeurd en kan niet worden gewijzigd indien de bevoegde minister daartegen bezwaar maakt.
(8) De juridisch bindende vereisten voor CTCO's met een vergunning in Japan hebben dus een tweeledige structuur. De kernbeginselen voor CTCO's, die in de primaire regels zijn omschreven, leggen normen van hoog niveau vast die CTCO's moeten naleven om een vergunning te kunnen krijgen voor het verrichten van clearingdiensten in Japan (hierna tezamen de „primaire regels” genoemd). Die primaire regels vormen het eerste niveau van de juridisch bindende vereisten voor CTCO's in Japan. Om aan te tonen dat ze de primaire regels naleven, moeten CTCO's hun intern reglement van orde ter goedkeuring voorleggen aan de bevoegde minister. Dat intern reglement van orde omvat het tweede niveau van de juridisch bindende vereisten voor CTCO's in Japan, dat gedetailleerde voorschriften moeten bevatten over de wijze waarop de verzoekende CTCO in overeenstemming met de richtsnoeren aan die normen voldoet. Daarnaast bevat het intern reglement van orde van CTCO's bijkomende bepalingen die de primaire regels aanvullen. De inachtneming door de CTCO van die normen en van de PFMI's wordt beoordeeld door METI en MAFF. Na goedkeuring door de bevoegde minister wordt dat intern reglement van orde juridisch bindend voor de CTCO.
(9) Bij het beoordelen van de gelijkwaardigheid van het juridische en toezichthoudende kader voor CTCO's die in Japan gevestigd zijn, dient ook rekening te worden gehouden met de bereikte risicolimitering die dat oplevert in termen van het risiconiveau waaraan in de Unie gevestigde clearingleden en handelsplatformen worden blootgesteld als gevolg van hun deelneming in die entiteiten. De uitkomsten inzake risicolimitering worden bepaald door zowel het risiconiveau dat aan de door de betrokken CTP ontplooide clearingactiviteiten verbonden is en dat afhankelijk is van de omvang van de financiële markt waarop deze opereert, als de geschiktheid van het voor CTP's geldende juridische en toezichthoudende kader voor het limiteren van dat risiconiveau. Om een gelijkwaardige uitkomst inzake risicolimitering te verkrijgen, zijn striktere vereisten inzake risicolimitering vereist voor CTP's die hun activiteiten ontplooien op grotere financiële markten waarvan het inherente risiconiveau hoger is, dan voor CTP's die hun activiteiten ontplooien op kleinere financiële markten waarvan het inherente risiconiveau lager is.
(10) De omvang van de financiële markt waarop CTCO's waaraan in Japan vergunning is verleend, hun clearingactiviteiten ontplooien, is aanzienlijk kleiner dan de markt waarop in de Unie gevestigde CTP's actief zijn. Met name de afgelopen drie jaar vertegenwoordigde de totale waarde van de in Japan geclearde derivatentransacties minder dan 2 % van de totale waarde van de in de Unie geclearde derivatentransacties. Daarom stelt deelneming in CTCO's die in Japan zijn gevestigd, in de Unie gevestigde clearingleden en handelsplatformen aan aanzienlijk lagere risico's bloot dan wanneer ze deelnemen in CTP's waaraan in de Unie vergunning is verleend.
(11) Bijgevolg kan het juridische en toezichthoudende kader dat op in Japan gevestigde CTCO's van toepassing is, als gelijkwaardig worden beschouwd wanneer dat passend is om dat lagere risiconiveau te limiteren. De primaire regels voor CTCO's met een vergunning in Japan, aangevuld door hun eigen intern reglement van orde waarmee de PFMI's ten uitvoer worden gelegd, limiteren het lagere risiconiveau dat in Japan bestaat en leveren een uitkomst inzake risicolimitering op die gelijkwaardig is aan die welke door Verordening (EU) nr. 648/2012 wordt nagestreefd.
(12) Derhalve dient te worden geconcludeerd dat het juridische en toezichthoudende kader van Japan waarborgt dat CTCO's die in dat land over een vergunning beschikken, voldoen aan juridisch bindende vereisten die gelijkwaardig zijn aan de vereisten zoals die in titel IV van Verordening (EU) nr. 648/2012 zijn neergelegd.
(13) Volgens de tweede voorwaarde van artikel 25, lid 6, van Verordening (EU) nr. 648/2012 moet het juridische en toezichthoudende kader van Japan voor de CTP's die daar over een vergunning beschikken, voorzien in doorlopend, effectief toezicht en effectieve handhaving ten aanzien van die CTP's.
(14) Het toezicht op CTCO's waaraan in Japan vergunning is verleend, wordt uitgeoefend door METI en MAFF binnen de reikwijdte van de bevoegdheden van elk ministerie. METI en MAFF kunnen CTCO's en hun clearingleden gelasten verslagen of materiaal over hun activa of bedrijfsvoering in te dienen. METI en MAFF kunnen ook inspecties uitvoeren bij CTCO's en hun clearingleden, met inbegrip van een onderzoek van hun boeken en documenten of ieder ander element met betrekking tot hun bedrijfsvoering. METI en MAFF kunnen, wanneer ze dat noodzakelijk en passend achten voor een correcte en betrouwbare uitvoering van clearingdiensten, CTCO's gelasten hun statuten, hun regels inzake bedrijfsvoering en andere regels aan te passen, hun bedrijfsvoeringsmethoden te veranderen of de nodige maatregelen te nemen om hun bedrijfsvoering of de toestand van hun activa te verbeteren. Ook kunnen METI en MAFF zowel tuchtmaatregelen als geldboetes opleggen aan CTCO's als deze zich niet aan de toepasselijke voorschriften houden.
(15) Derhalve dient te worden geconcludeerd dat CTCO's waaraan in Japan een vergunning is verleend, onderworpen zijn aan doorlopend, effectief toezicht en effectieve handhaving.
(16) Volgens de derde voorwaarde van artikel 25, lid 6, van Verordening (EU) nr. 648/2012 moet het juridische en toezichthoudende kader van Japan voorzien in een effectief gelijkwaardig systeem voor de erkenning van CTP's waaraan uit hoofde van buitenlandse rechtsstelsels een vergunning is verleend (hierna „CTP's uit derde landen” genoemd).
(17) CTP's uit derde landen kunnen een vergunning als CTCO aanvragen waarmee ze in Japan dezelfde diensten kunnen verrichten als die welke ze gemachtigd zijn te verrichten in dat derde land. De Japan Financial Services Agency (hierna „JFSA” genoemd) is, op grond van de Japanse Financial Instruments and Exchange Act (hierna „FIEA” genoemd), bevoegd om, in overleg met de voor een grondstoffenmarkt bevoegde minister, grondstoffen aan te wijzen die mogen worden verhandeld op een markt voor financiële instrumenten (hierna „FIM” genoemd). Wanneer CTP's uit derde landen dit soort op een FIM verhandelde aangewezen contracten clearen, kan de CTP bij de JFSA een vergunning voor een „buitenlandse CTP” aanvragen, waarmee zij in Japan dezelfde diensten kan verrichten als die welke zij gemachtigd is te verrichten in het derde land. De criteria die gelden voor een CTP uit een derde land die een vergunning aanvraagt, zijn vergelijkbaar met de criteria die gelden voor de Japanse clearingorganisaties, maar CTP's uit derde landen zijn vrijgesteld van bepaalde vereisten die gelden voor nationale CTP's met een vergunning in Japan, wanneer ze een gelijkwaardige vergunning hebben gekregen van buitenlandse autoriteiten met wie de JFSA een samenwerkingsovereenkomst heeft gesloten. CTP's uit derde landen die niet voor verhandeling op een FIM aangewezen contracten clearen, moeten op grond van de CDA bij METI en MAFF een vergunning vragen. Bij het onderzoek van een vergunningaanvraag gaan METI en MAFF de vergunningsstatus van het CTP in het derde land na.
(18) Derhalve dient te worden geconcludeerd dat het juridische en toezichthoudende kader van Japan wat betreft de erkenning van CTP's uit derde landen voorziet in een stelsel dat daadwerkelijk gelijkwaardig is.
(19) Dit besluit is gebaseerd op de op het moment van de vaststelling van dit besluit in Japan geldende juridisch bindende vereisten met betrekking tot CTCO's. De Commissie dient de ontwikkeling van het Japanse juridische en toezichthoudende kader inzake CTP's en de inachtneming van de voorwaarden op grond waarvan dit besluit is genomen, te blijven monitoren.
(20) De regelmatige beoordeling van het juridische en toezichthoudende kader dat in Japan van toepassing is op CTP's die daar over een vergunning beschikken, dient voor de Commissie, in samenwerking met de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA), de mogelijkheid onverlet te laten om, naast de algemene beoordeling, te allen tijde een specifieke beoordeling te verrichten wanneer relevante ontwikkelingen vereisen dat de Commissie de bij dit besluit erkende gelijkwaardigheid herbeoordeelt. Dit soort herbeoordeling kan tot de intrekking van dit besluit leiden.
(21) De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Europees Comité voor het effectenbedrijf,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: